وال مش (wallmesh) و روش های استفاده آن
در دوسال اخیر استفاده از توری های الیاف شیشه و یا فایبرگلاس به جای والپست به شدت مورد توجه قرار گرفته است.
اجرای وال مش (wallmesh) به جای والپست در حال رایج شدن است.این موضوع با توجه به کیفیت بالای الیاف شیشه و مقاومت آن در زیر مصالح بسیار با اهمیت شده است.مزایای وال مش باعث شده تا در حال حاضر این روش مقاوم سازی ساختمان مورد توجه قرار گیرد. این روش مورد نظر بسیاری از مهندسین ساختمان سازی و افراد متخصص مورد استفاده قرار گرفته است. توجیه اقتصادی این روش در کنار تایید آیین نامه های طراحی ساختمان از مزایای آن است. این مزیت باعث شده تا این روش بتواند به یکی از بهترین روش ها برای مقاوم سازی بخش های مختلف ساختمان های بزرگ تبدیل شود.
وال مش (wallmesh) به دو صورت نواری و سراسری قابل اجرا و نصب می باشد. مقرون به صرفه بودن از مهمترین قابلیت های آن است. علاوه بر این، این نگهدارنده، بهترین گزینه برای وال پست یا همان وادارهای عمودی و میانی است. چرا که سبب محافظت و افزایش استحکام دیوارهای داخلی و اطراف غیر سازه ای در برابر نیروی باد و زلزله می شود. در وال مش، احتمال آسیب و تخریب این دیوارها در برابر عوامل محیطی به شدت، کاهش می یابد.
وال پست، نوعی کلاف است که انواع مختلفی دارد. وال مش، یکی از انواع وال پست و جدیدترین انواع این نگهدارنده است. سبب مهار و کنترل دیوارهای غیر سازه ای می شود. در آینده ای نزدیک، وال پست های مش فایبرگلاس، کاملا جایگزین وال پست های مرسوم و قدیمی شوند.
وال مش مورد تایید آیین نامه های طراحی و سازمان نظام مهندسی ساختمان
قوانین مربوط به مقاوم سازی ساختمان ها
یکی از مهم ترین قوانین در آیین نامه های طراحی و سازمان نظام مهندسی ساختمان موضوع زلزله هست. بر اساس این قوانین، طرح ها و تبصره های مختلفی در آیین نامه های ساختمان سازی قرار داده شده اند. یکی از این طرح ها، استفاده از وال پست برای مقاوم سازی است. البته به دلیل چالش های پیش رو، ترجیح سازمان نظام مهندسی ساختمان استفاده از وال مش به جای وال پست های ساختمانی است.
که طبق مندرجات پیوست ششم استاندارد ۲۸۰۰ و نشریه ۸۱۹، اجرای وال مش مورد تایید سازمان نظام مهندسی ساختمان است. بنابراین، لازم است که بر اساس این آیین نامه حتما مهندسین اقدام به اجرای وال پست مش به جای وال پست فلزی کنند.
![اجرای توری والمش تورنیا](http://toornia.com/wp-content/uploads/2023/09/fiberglass-mesh-wall-insulation.jpg)
بر اساس مقررات سازمان نظام مهندسی ساختمان، حداکثر طول مجاز دیوارهای غیر سازه ای باید ۴۰ برابر ضخامت دیوارهای سازه باشد.
بر اساس ضخامت استاندارد دیوارهای سازه، معمولا طول مجاز دیوارهای غیر سازه کمتر از ۶ متر است.
بنابراین، اگر طول دیوارها ۶ متر بود، دیگر نیازی به استفاده از وال پست نمی باشد. اما در صورتی که طول دیوار بیش از ۶ متر است، باید به ازای هر ۶ متر از یک وال پست استفاده شود.
اگرچه در آیین نامه های سازمان نظام ساختمان، اجباری به استفاده از وال مش نیست؛ اما خوشبختانه در این سازمان استفاده از وال مش (wallmesh) تایید شده است
اهمیت وال مش یا والمش در مباحث زلزله
با توجه به زلزلهخیز بودن کشور ایران، توجه به مهار لرزهای اجزای مختلف ساختمان از اهمیت زیادی برخوردار است. دستورالعملهای مختلفی از جمله آییننامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله یا همان استاندارد 2800 منتشر شده است. پس از اتفاقات پیشآمده در زلزله کرمانشاه در سال 1396، اهمیت اجرای صحیح و رعایت ضوابط فنی مربوط به مهار لرزهای اجزای غیرسازهای ساختمان بیش از پیش نمایان شد.
نتیجه آن ابلاغ پیوست ششم استاندارد 2800 تحت عنوان طراحی لرزهای و اجرای اجزای غیرسازهای معماری بود. در این پیوست، مسلح کردن دیوار با شبکه الیاف به عنوان یکی از روشهای نوین مهار دیوارها مطرح شده است. وال مش راهکاری جهت تجاریسازی این روش و استفاده از آن در صنعت ساختمان است.
یکی از کاربردهای ویژه این فناوری در مهار لرزهای دیوارهای غیرسازهای است. دیوار های غیر سازه ای از مصالح معدنی متعارف ساخته میشود. مؤثر بودن این تکنینک در پایدارسازی دیوارهای غیر سازهای به هنگام زلزله در پژوهشهای مختلف اثبات شده است. درواقع وال مش یک راهکار خلاقانه برای مهار لرزهای دیوارهای غیرسازهای است. هسته اصلی راهکار وال مش برگرفته از فناوری کامپوزیت سیمانی تسلیح شده با منسوج FRCM است که مبانی تئوریک و محاسباتی آن در ACI 549 ارائه شده است.
فناوری نوین وال مش (wallmesh) چیست؟
کامپوزیتهای سیمانی تقویت شده با الیاف پارچه یا Fabric Reinforced Composite Matrix یکی از فناوریهای تازه و امیدبخش در مهندسی سازه است.
تسلیح یک لایه نازک ملات با یک مش بافته شده از الیاف شیشه یا کربن، کامپوزیت توانمندی را خلق میکند.
پتانسیل تقویت المانهای سازهای یا غیر سازهای را داراست. بدون آن که وزن قابل توجهی به سیستم تحمیل نماید.